Svečanom dodelom nagrada i izvođenjem predstave „Iza tih očiju“ u Narodnom pozorištu Niš završen je 7. Festival drame i pozorišta balkanskog kulturnog prostora „Teatar na raskršću“. Glavna nagrada stručnog žirija pripala je predstavi „Moje pozorište“ beogradskog Ateljea 212, koja je osvojila i priznanje novinarskog žirija. Nagradu Okruglog stola kritičara dobilo je „Putujuće kazalište Šopalović“ zagrebačkog Satiričkog kazališta Kerempuh.
Tokom sedam festivalskih dana, od 5. do 11. oktobra, niška publika imala je priliku da prati pozorišna ostvarenja sa balkanskog kulturnog prostora, a odluke tri žirija obeležile su završno veče festivala.
Stručni žiri, koji su činili Irfan Mensur, glumac, reditelj i profesor, kao predsednik, prof. dr Nenad Novaković, dramaturškinja Nina Plavanjac, reditelj Dejan Projkovski i glumica Anđelika Simić, najboljom predstavom proglasio je „Moje pozorište“, autorski projekat Borisa Liješevića.
U obrazloženju je navedeno da predstava na igriv, duhovit i ogoljen način donosi rediteljevo preispitivanje sopstvenog umetničkog dara. Iako se oslanja na otvorenu dramsku i scensku formu, žiri je ocenio da je reč o primeru klasičnog pozorišta koje kroz intimnu i ispovednu priču uspeva da progovori o univerzalnim pitanjima.
Jedno od tri priznanja koja su pripala ovom ostvarenju dobio je Nebojša Ilić, nagrađen za najbolju mušku ulogu. Tumačeći samog Borisa Liješevića, Ilić je, prema oceni žirija, dokumentarnom glumačkom igrom, prirodnošću i duhovitošću izgradio lik u kojem publika može da prepozna i sopstvena iskustva.
Liješeviću je dodeljena i specijalna nagrada za inovativni istraživački pristup autorskom projektu „Moje pozorište“.
Nagrada za najbolju režiju otišla je u Ljubljanu, Neli Vitošević za predstavu „Zmaj“ Mestnog gledališča ljubljanskog. Žiri je izdvojio njen maštovit i dinamičan rediteljski pristup, u kojem se satira, humor i fantastika prepliću sa kritikom društvenih mehanizama moći.
Ista predstava osvojila je još dva priznanja. Igor Vasiljev nagrađen je za scenografiju, čiji monumentalni i strogi arhitektonski prostor postaje aktivni deo dramske radnje, dok je Jelena Proković dobila nagradu za kostimografiju. Prema obrazloženju žirija, stilizacijom i uniformisanjem likova bajkoviti svet „Zmaja“ pretvoren je u sliku društva koje potiskuje individualnost.
Predstava „Glembajevi“ Nacionalnog teatra „Ivan Vazov“ donela je tri nagrade. Teodora Duhovnikova proglašena je najboljom glumicom za ulogu barunice Kasteli, u kojoj je, prema oceni žirija, ostvarila slojevitu kreaciju, spajajući spoljašnju uglađenost lika sa potisnutim besom i unutrašnjim sukobima.
Konstantin Stančev nagrađen je kao najbolji mladi glumac za ulogu Pube Fabricija. Žiri je istakao njegovu energičnu i preciznu igru, kojom je naizgled sporedni lik postao upečatljiva slika društvenog licemerja i interesa.
Treće priznanje za „Glembajeve“ pripalo je Mitji Vrhovnik-Smekaru za originalnu scensku muziku, koja, prema obrazloženju, prati potisnute strasti, strahove i sukobe likova, dodatno naglašavajući tragičnu atmosferu drame.
Za najbolju mladu glumicu nagrađena je Marija Maša Labudović, za predstavu „Slučaj virđina“ Kraljevskog pozorišta „Zetski dom“ i Centra za kulturu Tivat. Žiri je posebno izdvojio njenu sposobnost transformacije, emotivnu zrelost i precizno oblikovanje različitih identiteta i unutrašnjih svetova junakinja.
Posebnu pažnju privukla je odluka Okruglog stola kritičara, koji je nagradu za najbolju predstavu dodelio „Putujućem kazalištu Šopalović“, prema drami Ljubomira Simovića, u režiji Aleksandra Popovskog i produkciji zagrebačkog Satiričkog kazališta Kerempuh.
Kritičarski žiri, u sastavu Marina Milivojević Mađarev, Olivera Milošević, Jelena S. Perić i Željka Turčinović, posebno je istakao repertoarski izbor ovog dela, koje je prvi put izvedeno 1985. godine u Jugoslovenskom dramskom pozorištu, dok je hrvatsku praizvedbu doživelo upravo ove godine.
Simovićeva drama, smeštena u vreme Drugog svetskog rata, prati putujuću pozorišnu družinu koja pokušava da opstane u svetu zahvaćenom nasiljem i stradanjem. Kritičari su ocenili da predstava, kroz poetičnost, humor i humanističku poruku, govori o umetnosti kao obliku duhovnog otpora.
Posebno je pohvaljeno prilagođavanje Simovićevog jezika slavonskom govoru, bez narušavanja njegove izvorne liričnosti. U obrazloženju se naglašava da pozorište u ovoj drami brani svoje pravo na postojanje upravo onda kada rat i vlast dovode u pitanje smisao umetnosti.
Novinarski žiri, koji su činile Sonja Todorović Šegrt, Borka Golubović Trebješanin i Ljudmila Ristić Miladinović, jednoglasno je nagradu za najbolju predstavu dodelio „Mom pozorištu“ Ateljea 212.
U obrazloženju su istaknuti umetnička celovitost, originalnost izraza i snaga pozorišne poruke, kao i rediteljski koncept, glumačka igra i povezanost svih scenskih elemenata. Novinarski žiri ocenio je da predstava svojom iskrenošću i kreativnošću potvrđuje pozorište kao prostor susreta, stvaranja i razmene emocija i ideja.
Sedmo izdanje „Teatra na raskršću“ završeno je tako sa tri nagrade za „Moje pozorište“ koje je dodelio stručni žiri, uz priznanje novinarskog žirija, dok su „Zmaj“ i „Glembajevi“ osvojili po tri nagrade. Odlukom kritičara, među nagrađenim ostvarenjima našla se i hrvatska praizvedba Simovićeve drame „Putujuće kazalište Šopalović“.
